چه قدر در رفاه هستیم...

باسلام خدمت عزیزان،تا حالا به این که چه قدر در رفاه هستید فکرکردیدیانه؟وقتی گذرتون به ادارات میفته چند درصد از زندگی دلخوشی دارید؟

چندسالیه مثلا بیمه طلایی داریم،شکرخدا خیلی اهل دوا ودکترنیستم ولی معمولا گذرمون به مراکز درمونی می خوره.اونجاست که می فهمی بیمه ت حلبی هم نیستطلایی پیش کش.کل پول رو بایدپرداخت کنی تابعدها ببری بیمه و مبلغی ازش عودت بدن!خوشی زده دلمون ازبس در رفاهیم!راستی آیا درمملکت ما برا وقت  وانسان ارزشی قائل هستند!!!!!!!!!!!!!

 

 

 

 

 

یادش بخیر..

یادش بخیر،ایام کودکی و تخیل های شیرین،نقش آفرینی درلباس معلمی دلسوز وچه زیبابودبازی های کودکانه،وشروع دوباره ی زندگی؛غرق در تحیری رنگین؛پروازی شیرین را تجربه کردن،کودکانه هایم درمدرسه وهمیارمعلم هابودن وبالاخره پوشیدن کسوت زیبای معلمی،وشور وشعفی توصیف ناپذیر واکنون درمیانسالی وسال های پایانی خدمت،به زمانه می نگرم ومدرسه ودرس ودانش اموزا.
خیلی وقته که حال همه خوب نیست؛درگیرودار زندگی ماشینی اخلاق هم ماشینی شده؛شبکه های فرهنگی بی نزاکتی را ترویج می کنند،ادب وانسانیت کم کم رنگ می بازه واین مصیبت های قرن بی نهایت جانگدازوغم انگیزه،
از شنبه کلاس ها ودانش آموزا روبیشتر زیرنظرگرفتم،شایدحساس شدم،می بینم که مثل قدیما معلم تنهاچیزی که داشت اونم متاسفانه داره از دست میده،مایادگرفته بودیم به معلم احترام بگذاریم ولی اکنون احترام که گذاشته نمی شه بی حرمتی هم رواج پیداکرده،نمی خوام از کشته شدن معلم ها به دست دانش آموزا،چاقوخوردن معلم ها،سیلی زدن به گوش معلم ها و... ناچیزبودن حقوق ومزایا،قسط و ...سخن بگم...نه این چیزا دردعظیمی است که ناگفتنش بهتر...
این روزها دانش آموزا اسم معلم را بااحترام خانم یا آقاصدانمی زنند؛به راحتی شنیدم که به معلم گفتن غلط کرده امتحان می گیره؛بی جا می کنه فوق برنامه میذاره و...
داری درس میدی یکی غرق در تحیر افق را به تماشانشسته؛یکی مقنعشوروصورتش کشیده وکتاب رو نگاه می کنه،یکی در کمافرورفته وخوابیده،اون یکی پچ پچ بابغل دستیش حرف می زنه و..
این کلاسای کم جمعیت وسوم بودند.
حالاسال اول انسانی32 نفر که هرکدوم از اوناپدیده هایین شگرف و غول های توحش و سروصدا،تمام قدرتم را درصدایم قرارمیدم وفریادمی کشم برا سکوت اونها وغرق در خستگی روح وجسم تمام  تلاشم را برای تفهیم مطالب به کارمی برم،سه جلسه ی تمام وقت میذارم برای یه درس علوم وفنون وهمه ی32 نفر رو برا حل تمرین واج وهجا پای تخته میارم؛ظاهرا یادگرفتن خدا روشکرمی کنم واما جلسه ی بعد وقتی ازشون  می پرسم می بینم انگارنه انگار که کلی وقت گذاشته شده برا اینا...
و توقعات اداره برا بالابردن درصدقبولی و تراژدی دردی که آموزش وپرورش با اون همراهه...
وصدای پای فاجعه ای که اثرات مخرب اون بی شک درچندسال آینده کشور را به نیستی می کشاند
ازماگفتن بود...

گاهی...

این روزها هوا عجب ناجوانمردانه آلوده است،زمین در خفقانی جانکاه ظلم می پرورد؛زمان وحشتزا می گذرد؛آسمان در های رحمتش را هزاران قفل زده است.

درگیرودار ستم انسانیت لگدکوب سیاست شده است؛وستم پیشگان جهان را به آتش کشانده اند.

ولی گاهی کبوتری سفیدبرآستان این آسمان غم آلودپروازی شیرین داردومن عاشق پریدن های ناخواسته ام...

هیچکس..

🍃🌺🍃واژه ها بامن قهرکرده اند
عمری است دراندیشه ی هیچکسی بودم غرق درهیچستان تخیل
وعبور ی خداگونه از سرای دردی
که دنیانامیدند
و دنی تر ازآن غرق شدگان به ظاهردیندارکه بوی تعفنشان هستی رابه یغمابرد.
وانسانیت درمرگی دهشتناک قربانی تظاهرشد.
دلم تنگ است ازمظلومیت تاهمیشه ی صداقت وشهادت معرفت.🍃🌺🍃

پاییز

🍃🌺🍃پاییزدرراه است

برگ ها به معراج می روند

ذهن هالالایی سرودن را

درکرانه های تاهمیشه مبهم خوشبختی

آرام وبی صدابه عشق می سپارند

ومن درتلألؤشیرین دلتنگی

غزل رویش رازمزمه می کنم

پاییزیم وپاییزرامی پرستم.🍃🌺🍃

پاییزتون مبارک
@delfani_nadye

من دلتنگم...

زمان می گذرد

من دلتنگم

وتوظالمانه

درهاله ای ازمعمافرورفتی

ابرهاپیغام مرا

خون خواهندگریست

ودرناها

شکوه مرابه ابدیت

پیوندخواهندزد...

 https://telegram.me/delfani_nadye

وای برانسانیت...

سال ها می گذرد وبشرناخلف تر ازپیش به سوی تباهی می رود

جهان را چه شده است؟؟؟

درکشاکش حیرانی سقوط انسانیت را به تماشا نشسته ایم!!!

لعنت بردنیایی که جلاد خون آشام به اسم اسلام

کودک12 ساله را سرمی برد

وباپلیدی عکس سلفی می گیرد!!

ولعنت برکشورهایی که ادعای دفاع ازحقوق بشر رادارندو

این جنایات راپرورش می دهند و می بینند وسکوت می کنند

 و وای بر من که کاری از دستم برنمی آید

عیدتون مبارک

سلام

راستی سال هاست منتظریم وایام درحال گذره

وبازمنتظرفرداهستیم

فردایی که احتمال داره آخرین روز زندگیمون باشه

من منتظرعیدفطرم آیاعیدراخواهم دید؟؟؟؟

بادنجان بمم ولی گفتم چندروز قبلش عیدروتبریک بگم

ای شایدنبودم

پس تاهمیشه عیدتون مبارک

طاعاتتون قبول ودعاهاتون مستجاب

من...

مرابه لحظه های  آبی استجابت رهنمون کن

ای صداقت بی شبهه ی وامانده درگلو

دیری است مدهوش لحظه های بارانیم

ونگاه سبزگونه ی خدایان تخیل

سرمست از دردهای بی زوال

این منم

حیران بارقه های میمون امید

وتفکری که هر از گاهی

به خون می کشاندم.

من گمشده ام

درلابلای بغضی سنگین

اماخنده ای ملال آور

تزیین بخش چهره ی تاابدمضطربم...

آآآآه مرا به خاموشی بخوان ای خدای تاهمیشه جاوید تفکر...

 

سلامی دیگر...

رمضان امسال بازبه سرعت درحال گذره،زندگی هرروز به انزواکشیده میشه وساعت هاازپی هم

می گذره

وماسال به سال تنهایانی هستیم که دریغ ودردرا بالمس حضوری نابرگشتنی به تماشامی نشینیم

ومن حسرت داشته های نداشته رابربال کبوتران قاصد

تابی کران آآسمان روانه کرده ام

به سفرچشم دوخته ام

ومسافران هرلحظه ی شادی را

بدرقه می کنم!!!

دیگرالتماس دعامفهومی نداردوبخشش به انزواکشیده شده است!!!!

اینسان منم که مشتاقانه درحال رفتنم...

بدرووود ای شکوه شیرین نیایش

وای دلخوشی  های سراب گونه...